|
25-2-2014
Kees Pieters
De partijdictatuur zal zichzelf
niet opheffen. Verkiezingen zijn weliswaar een hinderlijke onderbreking
van het regeren, maar verder hebben politici geen last van het volk en
kunnen ze na de verkiezingen gewoon doorgaan waar ze waren gebleven. Is
het mogelijk om deze partijdictatuur te breken? Is een vreedzame
overgang naar een echte democratie mogelijk? Kan het Burgerforum EU
hier een rol spelen?
Figuur
1: Geschiedenis van de staatsinrichting in Nederland vanaf 1815.
Na 1815 kregen we
een dictatuur. Koning Willem I had de macht in handen. Nu klinkt dit
niet erg positief. Het is veel aardiger (politiek-correct) om te zeggen
dat we koninklijk bestuur hadden in die tijd (zie figuur 1).
In 1848 kon de
macht van de koning worden gebroken en werd onder leiding van Thorbecke
ons huidige partijstelsel ingevoerd. Gedurende ruim een eeuw daarna was
Nederland een verzuilde maatschappij en daarbij paste dit partijstelsel
goed. De meeste mensen voelden zich het meest een protestant, een
katholiek, een arbeider of een welgestelde burger en wisten zich
vertegenwoordigd door de politieke partij van hun zuil. Het parlement
vertegenwoordigde in die tijd de mening van de zuilen in de juiste
verhoudingen en dus van het volk.
Vanaf eind jaren
zestig van de vorige eeuw kwam hier verandering in. De zuilen werden
langzaam steeds minder belangrijk tot zij in de loop van de jaren ’90
van de vorige eeuw grotendeels waren verdwenen. De burger van de 21e
eeuw is mondig en heeft over alle politieke onderwerpen duidelijk een
mening, waarbij het samenstel van deze meningen niet meer samenvalt met
die van een politieke partij, zoals in de zuilentijd. Een stem op een
politieke partij is voor iedere burger dus een compromis met zichzelf,
waarbij de politieke partij die zijn stem krijgt dus per definitie deze
burger niet vertegenwoordigt op minstens een aantal politieke
terreinen. Het meest duidelijk werd dit tijdens het referendum over de
Europese Grondwet in 2005. Bij de verkiezingen had het item Europa een
ondergeschikte rol gespeeld. De keuze van de kiezer werd dus bepaald
door andere politieke kwesties. Het gevolg was, dat een twee derde
Kamermeerderheid voorstander was van de Europese Grondwet, terwijl
bijna twee derde deel van het volk tegenstander was. Deze situatie
duurt tot op de dag van vandaag voort. Doordat de keuze bij
verkiezingen over vele onderwerpen gaat, heeft de politieke elite nog
steeds de vrijheid om in Europese zaken een beleid te voeren dat
diametraal staat op de volkswil. Op het terrein van Europese politiek
bevinden we ons dus in een partijdictatuur, die officieel nog steeds
een vertegenwoordigende democratie wordt genoemd. Dit geldt voor elk
politiek terrein dat tijdens de verkiezingen buiten de focus van het
publiek ligt.
Van steeds meer
kanten wordt nu gepleit voor referenda en meer kiezersinvloed. Het
belangrijkste initiatief hiertoe in 2013/2014 is het Burgerforum EU,
dat zich ervoor beijvert om voor bevoegdheidsoverdrachten aan Europa
voortaan een bindend referendum verplicht te stellen. De vraag is hoe
de huidige partijdictatuur kan worden omgezet in een directe democratie
nu de politieke elite het initiatief van het Burgerforum EU voorlopig
heeft afgeserveerd.
Hoe kansrijk is het
volgende project?
- Richt een partij op, die eigenlijk geen
partij is, maar een systeemverandering wil. De systeemverandering houdt
in, dat voor belangrijke besluiten een bindend referendum wordt
gehouden. Met de huidige technische communicatiemiddelen kan dit
relatief gemakkelijk en tegen relatief lage kosten worden
gehouden . De
partij zal erop aandringen om een geautomatiseerd referendum-systeem zo
snel mogelijk te ontwikkelen.
- De partij zal stemmen volgens de
volkswil. Zodra bovengenoemd refrendum-systeem is ontwikkeld zal de
volkswil worden gepeild volgens dit systeem. Zolang dit systeem er niet
is zal de partij stemmen volgens de volkswil zoals die wordt gepeild
door een aantal opiniepeilingen. Daarbij zal rekening worden gehouden
met de geschatte foutenmarge.
Het gaat hier dus
niet om een politieke partij in de traditionele zin. Deze “partij”
heeft geen mening over onderwerpen. Deze partij streeft naar een
systeemverandering, namelijk het volgen van de volkswil van een mondig
volk en daarmee het introduceren van echte democratie in de 21e eeuw.
Afhankelijk van het aantal te behalen zetels in de Tweede Kamer kan het
volgende worden bereikt:
- Als de partij meer dan 50 procent van de
stemmen haalt kan het politieke systeem worden veranderd.
- Als de partij minder dan 50 procent maar
meer dan ongeveer 15 procent van de stemmen haalt, kan weliswaar het
systeem niet worden veranderd, maar kunnen in de praktijk de meeste
stemmingen in het voordeel van de volkswil worden omgebogen.
- Als de partij minder dan ongeveer 15
procent maar meer dan ongeveer 5 procent van de stemmen haalt, kunnen
in de praktijk de meeste Grondwetsondermijnende voorstellen (overdracht
van bevoegdheden naar Europa), die een twee-derde meerderheid nodig
hebben, worden tegengehouden.
- Als de partij minder dan ongeveer 5
procent maar meer dan 0,7 procent van de stemmen haalt (1 zetel), dan
wordt in elk geval vier jaar lang duidelijk wanneer het parlement tegen
de volkswil in stemt. Dit kan een belangrijk politiek effect
hebben.
Het Burgerforum-EU
denkt momenteel na over een plan B. Is het bovenstaande wellicht een
plan C om de doelstellingen van het Burgerforum EU (en meer) dichterbij
te brengen? Als het lukt is het een democratische revolutie
vergelijkbaar met die van Thorbecke in 1848!
|